12 Mayıs 2012 Cumartesi

İnsanlığın Ön Adları



İnsan hangi koşulda olursa olsun hatalarından ders çıkarmayı bilmeli. Aynı hatayı her seferinde, elli kez yapsa bile; kısa ya da uzun, bir süreç içinde yaptığı yanlışlardan, düştüğü olumsuzluklardan ders almalı.


İnsanın hayatta her şeyden daha üstün tuttuğu değerleri olmalı. Zaman, mekân, maddi olanaklar, kültür, düşünceler, duygular, her şey değişse de o altın ilkeler değişmemeli. Onur, dürüstlük, şeref, özgüven, saygı, içinden çıkarabileceğimiz ve içine ekleyebileceğimiz bunlar gibi birtakım kırmızı çizgiler, ölüme kadar insanın ruhunda yer almalı.


İnsan zeki olmalı. Hayır doğuştan gelen zihinsel becerilerden bahsetmiyorum, tırnak içinde bir "zekâ" bu. Düşünme arzusu belki.


İnsan düşünmeli. Düşünmeli. D ü ş ü n m e l i . D  ü  ş  ü  n  m  e  l  i  .  .  .


Düşünmeyen, varlığını, geçmiş ve geleceği, gördüğü muameleyi sorgulamayan insanın hayvandan farkı kalmaz.


İnsan mutlak bir doğrunun karşısına mutlak bir yanlışı koyup sözüm ona iyi ve kötü arasında girdap oluşturmamalı.


İnsan en yakını bile olsa, düşündüğünün tam aksini savunan kişiye karşı düşüncesini sonuna kadar savunabilmeli.


İnsan, insan dışı varlıklar yerine konulma olasılığına karşın her ortamda doğrunun, daha objektif bir ifadeyle doğru olduğuna inandığının gereğini yapabilmeli.


İnsanın içinde, onu en yıkık anında bile rüzgara karşı dik tutabilen bir direnç olmalı.


Evrensel ahlâk olmadığı gibi, etiğin ulusal ya da toplumsallığı da bireysel özgürlüğün yanında kesinlikle öncelik sırasında birinci değildir. İnsan özgürlüğünü her şart altında korumalı.


İnsan çok sık "sanane ulan" durumu yaşamalı. Yaptıkları bazen başkalarına o kadar saçma gelebilmeli ki, Aref'ten bihaber olup Survivor'da kimin elendiğini bilmediğini bile göğsünü gere gere söyleyebilmeli.


İnsan uşaklığın, sömürgenin, taşeronluğun, kullanılmanın, kandırılmanın karşısında olmalı.


İnsan bağımsızlığın nasıl bir onur olduğunu bildiği gibi, bağımsızlığın, bayramını kutlamak için kapısını tıklatan kız çocuğuna çemkiren yetmişlik huysuz herif olmadığını bilmeli.


İnsan kötü niyete iyi niyetle yaklaşmamalı, yargıyı ve infazı doğru bir şekilde gerçekleştirmeli.


İnsan ilkelerinin doğrultusunda, en güzel erdem olan saygı duymayı benimsemeli.


İşte ben buna insan derim!

1 yorum:

  1. Geri kalan her konuda iyi olmak için gerçekten de iyi insan olmak lazım.

    YanıtlaSil